อืม..เอ่อ..เราคงจำชื่องานไม่ผิดสินะนั่น เพราะยังงงๆกับคอนเซปต์งานเขาอยู่ แต่ก็เป็นการคอสครั้งที่สองของเรา สถานที่เซ็นทรัล กาดสวนแก้ว กับโปรเจคที่อยากคอสมากนานมากกกกกกกก (แต่ไม่มีใครเอาด้วยสักคน...)

โฮกกกกกกในที่สุดตรูก็ได้คอส AIR แล้ววววว!!!

ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีคนชวนคอสเรื่องนี้เลยนะนั่น พออุริเอ่ยปากชวนแทบกรี๊ด ใครจะรู้ไหมหนอว่าโปรเจคคอสครั้งแรกในชีวิต (จริงๆ) ของเราน่ะ ดั๊นแอบเนียนหม่าม๊าฮารุโกะจาก AIR นะฮ้า~~~ แต่เฟลสุดฤทธิ์เพราะใส่ไปเฮอะ ไม่มีใครรู้หรอกน่ะว่าคอสอยู่...(แล้วใครจะไปรู้กะหล่อนฟระ แม่เล่นใส่เสื้อสายเดี่ยวสีขาวกะกางเกงยีนส์ ลากแตะแค่เนียะ ไม่คิดว่าป้ามาตามสโตล์กเด็กก็บุญโขแล้ว =*=)

วันก่อนวันงานไปซื้อข้าวของกับอุริ ตอนแรกไม่ตั้งใจจะค้าง แต่ใจง่ายฮ่ะ ขับรถไปรับซานามาเป็นทาสแรงงานตามคำสั่งของอุริ (ไม่ใช่ล่ะๆ) ฮุๆๆ ได้ดูสวอนเลคที่ซานาเอามาด้วย ลุงนูริเยฟนี่แกเจ๋งจริงๆแฮะ กระโดดที หมุนตัวที ทำเอากรี๊ดดด >< (ถึงลุงจะแต่งหน้าหนาไปหน่อยก็เฮอะ ให้อภัยเพราะท่าหมุนของลุงนี่แหละ)

กลับไปเอาของที่บ้านแล้วก็ขับรถกลับมาปั่นพร็อพต่อ (ดีนะบ้านไม่ไกลกันเท่าไหร่) คราวนี้นั่งเย็บไปดูโนดาเมะไป โอ้วววว มีชีวิตรอดโรงงานนรกคืนนั้นมาได้ด้วยเสียง Gyaboooooo!!! จิอากิเซมปายยยยยย~~~~~~ ของพังพอนแท้ๆ สะดุ้งจากอาการโงกเป็นระยะๆ เลยทีเดียวเจียว วานะล่ะซาบซึ้ง (?)

เช้ามาก็ขุดกันขึ้นมาจากที่นอน ง่วงงงง ง่วงสุดๆ ตาก็แดงเพราะนอนไม่พอแต่ยังต้องยัดคอนแทกเลนส์เข้าไปในตาทั้งวันหนแรกในชีวิต (เพื่อคอส...เพื่อคอส...ท่องไว้ มินางิตาสีม่วงนะเฟ้ย...) สุดท้ายก็..ไหวอยู่ สู้ตายฮ่ะ!

งานครั้งนี้จัดแบบงงๆ สถานที่แคบ คนแยะ แถมเขาไม่ให้ยืนบังหน้าร้าน โอ้วววชิท (สภาพร้านในโบ๊เบ๊มันไม่ยืนบังทุกร้านง่ายอยู่เร้อท่าน) โชคดีมีคอสงามๆผุดขึ้นมาให้เราตามสโตล์กพอกระชุ่มกระชวยไปได้(เอ่อ...สรุปเจ๊เป็นป้าสโตล์กเด็กจริงๆสินะ - -)

มาสาดรูปกล้องเราเลยละกัน โนโฟโต้ชอปฮ่ะ ทำแค่ปรับแสง เพราะ...เพราะ...เครื่องเราโฟโต้ชอปหมดอายุ งึ่มงึ่ยยยย (นานๆ ใช้ทีก็งี้ ทำไงได้ ต้องขอโทษเลเยอร์ทั้งหลายที่รูปกล้องนี้อาจไม่สวยนะเจ้าคะ สกิลคนถ่ายห่วยด้วยแหละ o(_ _)o)

เริ่มด้วยนี่เล้ย โปเตโต้จังโคลสอัพ! เปโกะๆๆๆๆๆ

(ความพยายามของอุริกับซานาตอนตีสาม นุ่มนิ่ม~ น่ากอดเนาะ ><)

ตามมาด้วยสามสาวจาก AIR

มิสุสุ อุริ๊~~~~

ฝีมือถ่ายเราห่วยนะ แต่ตอนถ่ายอุรินี่รู้สึกอย่างกับถ่ายตุ๊กตาแน่ะ

น่าสโตล์กแท้

โมเอะยิ่งนัก ><

คราวนี้ มิสุสุ กับ มินางิ มั่ง

สารภาพว่ามือใหม่หัดคอสอย่างเราถึงแก่บื้อใบ้รับประทานเมื่อมีคนมาบอกว่าขอโพสท่าอื่นด้วยค่ะ อึ้งไปสามวิก่อนจะยิ้มแหยๆ ถามกลับไปว่า...ง่า...บอกได้ไหมคะว่าอยากให้ทำไง... (แอบเฟลตัวเอง ก็คนมันไม่เคยคอสนี่หว่า โพสต์ท่าไม่เชี่ยว ซิกๆ T^T)

ต่อด้วย มินางิ กับ คาโนะ

เฮ้ยยยเพิ่งสังเกตว่าตอนถ่ายที่งาน กล้องเราไม่มีรูปหมู่รวม 3 คนเลยสักรูป อะไรฟร้า~~~

คราวนี้สาดแต่ตัวเอง เพราะเซ็ทนี้ให้อารี่ถ่ายให้

ชื่อภาพ...เป่าฟองสบู่...

ฮึ่ยยย เตรียมพร้อม มินางิสู้ตาย!

ไม่รอดวุ้ย... เอาใหม่ๆๆ

ออกมาแย้วววว แต่คนถ่ายบอกว่า เป่าช้าๆหน่อยเจ๊ เอาทีละลูกๆ

กว่าจะถ่ายครบถ้วน อิฉันก็ใกล้หมดลม...ป้าแก่แล้วนะเฟ้ย...

ขอสาดอีกเซ็ท ชื่อภาพ แอ๊บแบ๊วกับโปเตโต้!

ฮะอ๊างงง~~~ นุ๊มมมมม นุ่มมมมม

ฮู้ยยยยย นิ๊ม~~~~นิ่ม~~~~

น่ากอดน่าฟัด มันเขี้ยวเฟ้ยยย!!!!

(งวดนี้โปเตโต้ใกล้หมดลมแทน)

ต่อมาเป็นโซนบรรยากาศในงาน เปลี่ยนโหมดมินางิสาวเรียบร้อยเป็นโหมดป้าตามสโตล์กเด็ก คนเยอะมากกกก บวกกับที่แคบ ประสิทธิภาพในการสโตล์กเลยลดไปหลายขีด

เริ่มด้วยภาพ สาวน้อยดูดน้ำ น่ารักกันจริงๆ หยั่งกะพี่น้อง แต่ภาพนี้ขอน้องเขาโพสต์นะ ป้าไม่ได้เสียมารยาทแอบถ่ายตอนน้องเขากินนะ =[]=

น้องสีแดงคนซ้ายแต่งเป็นสาวน้อยจากเนกิมะชัวร์ น้องคนกลางจาก Dream of Doll ส่วนน้องคนขวา...นะ...นึกไม่ออก ป้าขอโต้ดดดด

น้องกลุ่มนี้อารี่ขอให้ถ่าย แต่จากเรื่องอะไร...ง่า...ไม่รู้ค่ะ เจ้าตัวมาเจอวานเฉลยทีเน้อ แต่น้องตัวเล็กโพสต์ท่าหน้ากวนได้ใจป้ามาก ><

น้องคนนี้แต่งสไตล์ฮาราจูกุเกิร์ลแหงๆ เคยเห็นแต่ในภาพ เพิ่งเห็นของจริงก็คราวนี้ ><

สโตล์กแล้วก็เริ่มเข้าโซนโมเอ๊~~~~~

เริ่มจาก AIR GEAR

อีกาได้ใจมากกกกก คานะ!

(พร็อพอีกาอภินันทนาการ byอุริ ใช้ได้ทั้งสองแอร์เลยวุ้ย หรือเรื่อง AIR กับ AIR GEAR จะเป็นพี่น้องที่พลัดพรากกันมาตั้งแต่เกิด?)

ให้มันรู้ซะมั่งว่าไผเป็นไผ!

กาคุง : อาห้อย...อาห้อย...นี่เด็กตรู มีไรป่ะ

ถึงจืดจางแต่ก็อยู่ท่ามกลางสาวๆนะเฟ้ย อิจฉาล่ะสิ!

ต่อมา โซระจัง คอสออริ แต่เนียนมิสะมิสะไหวอยู่นาตอนนี้

น่าร้ากกกกกกกก~~~~~~

โมเอะสุดขีด ><

มิคุรุบีมม!!!! (ไม่ใช่ล่ะๆ)

Give me your hand, please...

(คนถ่ายละลายตายไปเรียบร้อยโรงเรียนโซระ)

ขุดตัวเองขึ้นมาละลายต่อไป ยังสโตล์กไม่เสร็จ ห้ามตายเฟ้ย!

ต่อด้วยโซนโกธโลลิ

เริ่มจาก ดาโกะในชุด Princess Princess อภินันทนาการ by Anna เหมาะมากกกกก

โฮกกกกกก มะเหมี่ยวโกธิคดอลลลลล น่ารักละลายยยยยย~~~~~~

มือไม้สั่นกะเซทนี้ รูปเริบเบลอหมด ฮ่วย น่ารักเกินไปแล้ว คนถ่ายหัวใจจะวาย

เจ๊ปอในมาดเจ้าแม่ ให้อารมณ์มาดามโกธิค เห็นแวบแรกนึกถึงคุณแม่ในเรื่องอดัมสแฟมิลี่ขึ้นมาปั๊บเลย ชอบบบบ ><

ข้างๆคือมธุที่แต่งเป็นยูโกะซังคราวแล้วหรือเปล่านั่น ถ้าใช่ก็...โฮยยยยย เปลี่ยนลุค 180 องศาทีเดียวเชียว แต่เท่มากเคอะ ><

รูปนี้ได้ใจเหลือหลาย โดยเฉพาะใบหน้าของตุ๊กตา ไอ้หยา~~~ ละลายตายไปรอบที่ล้าน

ว่าแต่ถ่ายไปถ่ายมา เพิ่งสังเกต ฉากเสานี้นี่มันยังไงของมันหว่า

ข้างนึงก็มาดามกะโซ่ล่าม อีกข้างก็ปรินเซสกะน้องหมา

ชะรอยเสานี้ฤาจะเป็นเสา SM????

ปิดท้ายด้วยเซทที่สุดโมเอ๊~~~~~~~

ดาราฮ่ะ ดารา แจ่มสุด เกิดสุดในงานนี้!!!

อั๊งงงงง หล่อค่ะ

อู้วววววว เท่เคอะ

โอ้ววววว พระเจ้าจอร์ช นายยอดมากกก!!!!

โฮกกกกกกกก ซูมโคลสอัพ ซาร่าตายตาหลับแล้วเคอะ

หมดเซทในงานแล้ว ออกไปหาอะไรกิน เลยหอบหิ้วกันไปไพรเวทกันที่อ่างเกษตรช่วงบ่าย

พรุ่งนี้จะมาสาดรูปต่อนะฮะ ท่านทั้งหลาย... ><

วันนี้เลือดหมดตัวตาย ไปนอนก่อนละฮ่า....

ไม่ได้อัพบล็อกมานานชาติเศษดองข้ามปีฮ่ะๆ^^" สุดท้ายอัพเพื่อท่านจิงซ์นะนั่น ก็ท่านเล่นตึ๊งเอ็มมาว่า...จะแท็กล่ะน้า...

ตอนแรกงงฮ่ะแท็กคืออะไรโดนคนอื่นแท็กมาก็แยะไม่เคยทำตอบเพราะไม่รู้จักแท็ก (โง่จัดอีกตรูว = =) พอท่านอธิบายล่ะค่อยซาบซึ้งแลซึมทราบโอ้...แท็กมันคือฉะนี้นี่เอง

เพราะงั้นไม่พูดพล่ามทำเพลงเปิดโปงตัวเองโลดเลยนะฮ้า....

ห้าอย่างที่ชาวบ้าน(น่าจะ)ไม่รู้เกี่ยวกับวานะ

1.หนูเพิ่งวายฮ่ะ!

เหอะๆจากที่เขียนๆกรี๊ดๆชาวบ้านมาก็หลายใครจะรู้ไหมว่าอิฉันเพิ่งเดินทางเข้าสู่ถนนสายวันเวย์ทิคเก็ตนี้ได้เมื่อกลางเดือนพฤษภาคมของปี2006 นี่เองเมื่อก่อนหน้านี้ฟิควายเรอะไม่เคยอ่านโดวายเรอะไม่เคยดูเดินเฉียดผ่านแผงขายการ์ตูนวายแล้วทำตาปริบๆการ์ตูนอะไรหว่าทำไมหน้าปกมันโจ่งแจ้งดีจังเลยฟระเนี่ย

มหัศจรรย์บันดาลให้ค้นพบว่าตัวเองวายจากที่ท่านFiar แนะให้อ่านฟิคของท่าน nongrata (เริ่มแรกก็ฮาร์ดคอร์กับlover's diary ซะแล้ว) ตั้งแต่นั้นมาอิฉันก็กระโจนลงหลุมวายอย่างเต็มอกและเต็มใจ

ตอนนั้นเองที่เพิ่งบรรลุว่าเฮ้ยไอ้การ์ตูนที่ปิ๊งๆมาตั้งแต่เด็กจนแก่นี่มันส่อวายทั้งนั้นเลยนี่หว่าแถมไอ้ที่ชอบมันก็ตั้งแต่Touring Express วายยุคดึกดำบรรพ์แต่ตอนนั้นรู้แค่ดีนกับชาร์ลเขาเป็นผู้ชายทั้งคู่น้า.. เขารักกันน้า... แต่นึกว่าเขาจูบกันได้เฉยๆ (สมควรหรอกที่รู้แค่นั้นก็อ่านตั้งแต่ป. 4 นี่หว่าสรุปนี่เราวายหลบในแต่ไม่เคยรู้ตัวมาตั้งแต่ประถมเรอะนั่น = =)

ปิยมิตรสุดรักนักวายผู้ชี้ทางสว่างให้คือท่านpersona non grata(ขอบพระคุณสำหรับลิงค์สแกนการ์ตูนจำนวนมหาศาลกะจะเอาให้วายให้ได้สินะท่าน แค่PCC กับDeathopia แล้วก็Ame ของท่านนี่แหละตัวดีชวนเราจิ้นวายจนกู่ไม่กลับแล้วทำไมท่านถึงช่างแต่งให้มันน่าคลั่งได้ปานฉะนั้นนะ ><)

ตามมาด้วยท่านจิงซ์หรือท่านsloth ที่อุทิศเวลาให้กับการสร้างเสริมความวายทั้งล่อลวงด้วยรูปงามๆทั้งหลอกหลอนด้วยการแอบทวงเนียนๆยิ่งเมาท์พล็อตวายแล้วท่านก็กรี๊ดกร๊าดคนเขียนก็จิ้นเตลิดเปิดเปิงจนกู่ไม่กลับสุดท้ายมันก็ต้อง...เปลี่ยนพล็อตสิฮะ จากฟิคชมพูอมม่วงก็ม่วงเต็มตัวไปซะแล้ว

ด้วยเหตุกระไรไม่รู้แน่ด้วยความที่พระอาจารย์ท่านนึงสายโอจิค่อนอีกท่านสายโชตะค่อนพอตกมาถึงลูกศิษย์คนนี้รสนิยมเลยมิกซ์กันได้พิลึกพอประมาณเดี๋ยวนี้ถ้าใครถามดั๊นสามารถยืดอกตอบได้อย่างเต็มปากว่า

"หนูเป็นสาววายสายริบะเอกซเปคเชียลลี่โอจิ๊โดนกดและอุเคะโชตะน่ารักที่จะเติบโตเป็นเซเมะที่ดีในอนาคตฮ่ะ!"

ตกมาถึงตอนนี้ไม่วายมันก็ต้องวาย

ตกมาถึงตอนนี้ ฟิคที่แต่งทิ้งไว้แง...แล้วเราจะกลับไปเขียนได้ไงเขียนชายหญิงไม่ออก

ตกมาถึงตอนนี้ก็...เอาวะ!

วายไงวายกัน...จะนรกสวรรค์ไหนก็ไปกันเลยเว้ยครับ!

2. อย่ามายุ่งกะหัวฉานนนน พลีสสส

เราไว้ผมยาว...ยาวมากเลยเอวไปอีกด้วยเหตุผลเพียงประการเดียวก็คือเราเกลียดการเข้าร้านตัดผม!

จริงๆให้เขาสระหรือตัดมันก็ไม่กระไรนักหรอกแต่มันต้องให้เขาเอาไดร์มาเป่าๆๆหนังหัวด้วยไงเลยทำให้เราเลือกได้ก็ไม่เข้าดีกว่าพูดง่ายๆก็เกลียดการไดร์ผมนั่นเองมันร้อนหนังหัวถ้าอากาศไม่หนาวหรือไม่จำเป็นจริงๆเราจะไม่ไดร์ผมเลยเกลียดเสียงที่เป่าผมเวลามันมาวิ๊งๆอยู่ในหูด้วย

เพราะงั้นตอนนี้ผมเราเลยยาวเอาๆไม่ได้ไปตัดเสียทีไว้ผมยาวมันรวบง่ายดีก็เป็นอีกเหตุผลนึงที่ทำให้เราเลือกไว้ผมยาวมาตลอดเพราะมันไม่ต้องไดร์นี่แหละรวบๆถักๆก็เรียบร้อยแล้ว

จะว่าไปตอนนี้คงต้องไปเข้าร้านทำผมเสียทีให้เขาตัดขึ้นมาเยอะๆจะได้ไม่ต้องเข้าอีกสักปีสองปี

โอ๊ย...ใครก็ได้ตัดผมให้หนูที๊!!!

3. หนมจีนคลุกน้ำปลา~~บราโว่ ><

วานะชอบกินหนมจีน

วานะไม่แตะน้ำยา

ไม่กินน้ำเงี้ยว

ซาวน้ำก็ไม่เอา

แกงเขียวหวานก็ไม่ชอบ

วานะชอบกินหนมจีนคลุกน้ำปลาบีบมะนาวที่สุด

ตามความเห็นวานะหนมจีนแบบนี้แหละอร่อยที่สุดในโลกเล้ย!

(ใครว่าเมนูนี้พิลึกอยากบอกว่าอาหารเช้าเราสมัยอนุบาลพิลึกกว่า

มันคือ...มะเขือเทศกับแตงกวาหั่นเป็นแว่นๆเรียงเต็มจานเปลแล้วเหยาะน้ำปลา(อย่างเดียวเท่านั้น!)

แม่บอกว่าเราร้องจะกินแต่อย่างนี้อย่างอื่นไม่ยอมแตะนมก็ไม่เอาข้าวก็ไม่กินบังคับให้กินเมื่อไหร่เป็นแหวะหมดมีแต่ไอ้นี่แหละที่เรานั่งกินได้กินดีตอนหกโมงเช้าก่อนรถโรงเรียนมารับไม่รู้ติดอกติดใจอะไรนักหนา

มาคิดๆดูมันอาจเป็นพรหมลิขิตระหว่างวานะกับน้ำปลาก็เป็นได้ส่วนมะเขือเทศเดี๋ยวนี้ก็ยังเป็นของโปรดอยู่แต่เปลี่ยนมาจิ้มเกลือแบบคนปกติแทน

มากินเมนูเก่าตอนนี้ตั้งแต่หกโมงเช้ามีหวังอ้วกแหงกระเดือกเข้าไปได้ไงวะตรู = =)

4. ปลูกต้นไม้ทีไรตายเรียบ T^T

ชีวิตนี้อิจฉาที่สุดกับคนมีกรีนทัมบ์นี่แหละ

คุณย่าเราเองก็คนนึงเวลาย่าปลูกอะไรทำไมมันขึ้นง๊าม...งาม... บางทีแค่เอากิ่งไม้จิ้มดินก็งอกเป็นต้นแล้ว ต้นไม้ถูกตัดรากลองมาถึงมือย่าเป็นรอดตายทั้งนั้น

แต่ทำไม๊...หลานสาวไม่เคยปลูกต้นอะไรขึ้นนอกจากเมล็ดถั่วเขียวที่เพาะบนทิชชู่สมัยประถมเล้ย

ปลูกดอกไม้ดันขึ้นแต่หญ้า

ปลูกต้นไม้ก็ดันขึ้นรา

ว้อย...ชีวิตนี้สรุปทำได้แค่เป็นคนรดน้ำต้นไม้ใช่ไหมเนี่ย

ตอนนี้วางโครงการจะทำสวนหน้าบ้านเองแต่ยังชั่งใจว่าถ้าเอากล้าเล็กๆมาลงแล้วมันม่องทิ้งเท่งอีกจะกลายเป็นฆาตกรรมหมู่ไหมหนอ?

5. บู๊ลิ้มคือถิ่นเรา!

วานะบ้าหนังสือ

อันนี้ชาวบ้านเขารู้กันทั่วทั้งการ์ตูนทั้งนิยายจะวายไม่วายมันอ่านดะ!

แต่มีหนังสือประเภทหนึ่งที่เราโปรดปรานแต่ไม่ค่อยมีคนรู้นั่นก็คือนิยายกำลังภายใน

จะกิมย้งโกวเล้งเนี่ยอู่เช็งหวงอี้อิชั้นก็บ้าได้เท่าเทียม

เรื่องโปรดที่สุดคือวีรบุรุษสำราญของโกวเล้งสมัยก่อนอ่านแล้วก็แสนจะชอบอกชอบใจก๊วยไต้โล่วกับอี้ฉิกถ้ามาอ่านตอนนี้มีหวังต้องจิ้นวายชัวร์ๆพร้อมกับฟาดงวงฟาดงาทำมั้ย...ทำไม...มันไม่วายให้รู้แล้วรู้รอดฟระ!

แปดเทพอสูรมังกรฟ้าก็ชอบมังกรหยกก็โปรดกระบี่เย้ยยุทธจักรก็รักมังกรคู่สู้สิบทิศก็กรี๊ด

แต่..ตั้งแต่ที่จมเข้าสู่โลกสีม่วงเต็มตัวแล้วปรากฏว่าอ่านนิยายจีนแล้วต่อมวายกำเริบฮ่ะ

แหม...ก็มันน่าจิ้นเหลือหลายทั้งเหล่าเฮียตี๋ที่สาบานด้วยเลือดนั่นคนอ่านล่ะลุ้นให้วายกันตัวโก่งสาดประกายตาใส่กันทีอิฉันก็เคลิ้มสิฮะยิ่งเวลาถ่ายทอดพลังลมปราณให้กันงี้อา..รู้สึกถึงกันและกันเข้าไปถึงชีพจรเชียวตาสองตัวนี่แหม๊....

แต่บ้านิยายกำลังภายในขนาดนี้ขอสารภาพว่าวานะไม่เคยดูหนังจีนชุดๆจบเลยสักเรื่องเดียวตั้งแต่เกิดมา^^"

ใจมันชอบอ่านเป็นหนังสือมากกว่าก็มันถือไปไหนมาไหนได้ถ้าดูหนังมันต้องนั่งอยู่กับหน้าจอตลอดแล้วเวลาติดพันจะทำไง๊...

เอาเถอะจะหนังจะนิยายเราก็จิ้นวายได้เท่าเทียม

สักวัน...สักวันเถอะ...

เขาจะแต่งนิยายเกย์กำลังภายใน!

โฮ่ย...ครบห้าข้อแล้วหืดแทบขึ้นคอ

ทำตามสัญญาแล้วน้าท่านจิงซ์ฮ่าๆๆ

อ่านแล้วรู้จักเรามากขึ้นไหมเอ่ยหรือตัดสินใจได้แล้วว่าไม่รู้จักยัยนี่ต่อล่ะดีแล้ว... ^^"

และสำหรับท่านที่จงใจหรือบังเอิญหลงทางเข้ามาอ่าน...

ยินดีที่ได้รู้จักวานะค่า!

(ทายซิ ท่านจิงซ์ ว่าเราคือสาวม้งคนไหน วะฮ่าๆๆๆ)

ตามกติกาสากลเราก็ต้องแท็กต่อสินะ

รายชื่อต่อไปนี้คือผู้โชคดีประจำวัน เนื่องด้วยดวงซวยพอที่จะออนเอ็มเจอเราตอนนี้พอดี๊!

รับไปเลยนะสหาย.. รักดอกจึงหยอกเล่น แท็กกันเห็นๆด้วยฟามร้ากกกก....

1.อาชูร่าจัง Arshura แห่งฟิคเจ้าชายปีศาจคาโล ฮ่ะๆ ตึ๊งขึ้นมาเจอหน้ากันแล้วก็แท็กต่อแบบทูอินวันเลยนะจ๊ะ ว่าแต่เจ้าชายเกลือคาโลไปถึงไหนแล้วล่ะตัวเอง...

2. คีริอาKiriaแห่ง ฟิครักของปีศาจ ไม่ได้ตึ๊งเจอ แต่รับแท็กไปซะดีๆนะ คีริอาที่รัก มีอะไรเอ่ยที่เรายังไม่รู้ บอกมาซ้า...

3.เพอร์คุง ท่าน Persona non grata แห่ง PCC หึหึหึ โดนด้วยกันเลยคิดยุทธวิธีลักไก่ แท็กกันไปแท็กกันมาด้วยเลย โหสินะเพอร์คุงที่รัก (มาที่ร้งที่รักไรเล่า =[]= เพอร์คุงกระโดดถีบ)

4. อารี่ neoariesสหายร่วมอุดมการณ์ร้านน้ำชายามบ่ายวันเสาร์ซี้เก่าที่ไปนั่งดื่มน้ำชากินเค้กแกล้มการ์ตูนกันเป็นประจำไหนๆก็ไหนๆนะอารี่ รับไปเฮอะ อะเหอ...อะเหอ..

5.ไนท์ Night Magic เจ้าของฟิคทายาท ตึ๊งเอ็มขึ้นมาเป็นรายสุดท้ายให้เรารีบคว้า รับแท็กไปเลยน้า ไนท์จี้ หุหุหุ

เย้ๆ ครบๆ ช้าหมดอดรับแท็กล่ะค้า...

จะรออ่านด้วยใจมนสิการยิ่งนะฮ้า~~~ ท่านๆที่รักทั้งหลาย~~~~

ว่าแต่ไหนๆก็ไหนๆ แถมเพลงประกอบเอ็นทรี่ตามธรรมเนียม แหม๊...เข้ากับเอ็นทรี่นี้หยอกใคร

รับไปเลย Flora's secret ของเจ๊ Enya

โอ๊ะโอ ต้องไม่ลืมแถมเนื้อตามธรรมเนียมวานะ นี่ฮ่ะ

Lovers in the long grass
look above them
only they can see
where the clouds are going
only to discover
dust and sunlight
ever make the sky so blue

Afternoon is hazy
river flowing
all around the sounds
moving closer to them
telling them the story
told by flora
dreams they never knew

Silver willows
tears from Persia
those who come
from a far-off island
winter Chanterelle lies
under cover
Glory-of-the-sun in blue

Some they know as passion
some as freedom
some they know as love
and the way it leaves them
summer snowflake
for a season
when the sky above is blue
when the sky above is blue

Lying in the long grass
close beside her
giving her the name
of the one the moon loves
this will be the day she
will remember
when she knew his heart
was
loving in the long grass
close beside her
whispering of love
and the way it leaves them
lying in the long grass
in the sunlight
they believe it's true love
and from all around them
flora's secret
telling them of love
and the way it breathes
and
looking up from eyes of
amaranthine
they can see the sky
is blue
knowing that their love
is true
dreams they never knew
and the sky above is blue

***มาอีกแล้วสำหรับฟิคลับเฉพาะกิจ เด็กดีไม่ควรอ่าน อันนี้ NC-17 นะจ๊ะ***

ยิ้มหน่อยน่าคาโล (นอกรอบ)

คืนนี้มีลุ้นที่แท้จริง

by Foxilla

เสียงประตูถูกปิดดังโครมพร้อมๆกับเสียงฝีเท้าปึงปังของคนสองคน

ร่างเล็กในชุดราตรีสีชมพูอ่อนถูกเหวี่ยงไปติดกำแพงอย่างไม่มีปรานีปราศรัย ร่างสูงที่ก้าวเข้ามาทีหลังจับไหล่บางกดไว้ไม่ให้หล่อนดิ้น สองร่างหายใจแรงด้วยเพลิงโทสะที่ลุกโชน

นายปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ คาโล วาเนบลี เสียงผู้หญิงเอ่ยเฉียบขาด ดวงตาสีน้ำตาลจ้องมองใบหน้าขาวคมคายที่อยู่ห่างแค่คืบอย่างไม่กลัวเกรง

ใครให้นายไปเต้นกับโรเวน เสียงทุ้มต่ำแหบพร่า แม้จะเบาแต่ก็เย็นยะเยือก

ฉันจะเต้นกับใครมันก็เรื่องของฉัน

แต่ฉันไม่ชอบ

ดวงตาสองคู่จ้องกันนิ่งอยู่หลายอึดใจ ก่อนที่หญิงสาวจะแย้มรอยยิ้มเหยียด

นายเข้าใจผิดอะไรไปรึเปล่า ฉันต้องสนด้วยหรือว่าอะไรที่นายชอบอะไรที่นายไม่ชอบ

คำพูดนั้นเร่งอารมณ์กรุ่นของคนตรงหน้าให้โหมทวี ดวงตาสีฟ้าเข้มขึ้นจนเหมือนเปลวเพลิง

นายรู้อยู่แก่ใจเฟริน อย่าทำแบบนี้อีก ดวงหน้านั้นโน้มใกล้เข้ามาอีก

จุดเดือดต่ำจริงนะ ใบหน้าหวานเชิดขึ้นอย่างท้าทาย

ถ้านายรู้แล้วว่าความอดทนฉันมีจำกัด ก็อย่ายั่วให้มันมากนัก

ฉันจะยั่วแล้วจะทำไม

ริมฝีปากอุ่นประทับลงมาบนริมฝีปากบางที่เผยอค้างไว้แทบจะทันทีที่คำพูดนั้นหยุดลง

ราวกับรออยู่แล้ว ลิ้นเรียวตวัดตอบโต้การคุกคามที่รุกล้ำเข้ามาอย่างหิวกระหาย มือแกร่งทั้งสองข้างที่เกาะกุมไหล่บางอยู่แน่นค่อยๆคลายลงแล้วรวบร่างตรงหน้าเข้าสู่อ้อมอกกว้างจนเนินเนื้อนุ่มทั้งคู่เบียดชิดกับร่างกายเขา สองร่างควานหาความหวานของกันและกันเนิ่นนานจนลมหายใจเริ่มกระชั้น ชายหนุ่มจึงค่อยๆถอนริมฝีปากออก แต่สายตายังจับจ้องไปที่ดวงตาสีน้ำตาลคู่งามบนใบหน้านวลที่ค่อยๆลืมขึ้น ริมฝีปากบางแดงก่ำขยับพูด

นายพอใจแล้วใช่ไหม

ดวงตาที่ฉ่ำเยิ้มเปลี่ยนเป็นประกายกร้าว แขนเล็กผลักร่างสูงออกไปโดยแรงจนกระเด็นไปด้านหลังพลางหันกายก้าวไปทางประตู

เฟริน! เสียงเย็นเยียบห้วนราวกับตวาด

คราวหลังนายอย่ามาทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของฉันอีก ฉันไม่ชอบ เฟรินตอบโดยไม่หันหลังกลับมามอง

แต่พอมือเล็กจะสัมผัสกับลูกบิดประตู เอวบางก็ถูกกระชากจากด้านหลังโดยแรงจนร่างทั้งร่างลอยขึ้นจากพื้น ตัวหล่อนอยู่ในอ้อมแขนแข็งแกร่งที่รัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก แผ่นหลังนวลเนียนที่โผล่ออกมานอกชุดเปิดหลังแนบชิดจนรู้สึกถึงเสียงหัวใจเต้นแรงของคนที่รวบร่างหล่อนไว้

นายเป็นของฉัน เสียงพร่าด้วยอารมณ์ถูกกรอกเข้าไปถึงสมองตามด้วยการขบหนักๆที่ใบหู

หญิงสาวสะดุ้งเมื่อรู้สึกว่าถูกกัดแล้วก็ตอบโต้ด้วยการดิ้นสุดแรง แต่ร่างสูงก็ยิ่งรัดแน่น ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยวและอารมณ์ลึกๆบางอย่างที่เริ่มจะก่อเกิด เมื่อเริ่มหายใจไม่ออกหล่อนก็หยุดดิ้นหอบหายใจแรง

ตัวฉันก็เป็นของฉันสิ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะคาโล นายไม่มีสิทธิ์

ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์

มือแกร่งข้างหนึ่งกอดรวบแขนเรียวทั้งสองข้างที่แสนร้ายกาจแนบไว้กับลำตัวจนมันไร้พิษสง ริมฝีปากอุ่นเลื่อนจากใบหูลงสู่ต้นคอขาวนวล เฟรินขนลุกซู่เมื่อลิ้นอุ่นตวัดแลบเลียซอกคอและค่อยๆไล้มาที่ปลายคางของหล่อน มืออีกข้างลูบหนักๆไปตามไหล่เนียนจนไปหยุดอยู่ที่เนินเนื้อนุ่มนิ่มที่สะท้อนขึ้นลงตามแรงหายใจ มือใหญ่เคล้นคลึงเนื้อสาวเล่นอย่างนุ่มนวลทว่าเร่าร้อน จนหญิงสาวต้องลอบระบายลมหายใจหนักๆออกมา

ปล่อย...ฉัน เสียงนั้นเบาและขาดเป็นห้วงๆ

ไม่ เสียงทุ้มกรอกเข้าที่ข้างหูจนลมหายใจอุ่นปะทะแก้มนวล จมูกได้รูปซุกไซร้ไปตามลำคอที่กรุ่นไปด้วยกลิ่นสาวที่หอมหวานจนชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะลิ้มรสไปทั่ว ผิวขาวนวลขึ้นสีแดงเป็นจ้ำๆไปทุกที่ที่คนข้างหลังประทับรอยเอาไว้

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวเลิกดิ้นและเริ่มอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนเขา มือข้างหนึ่งก็ลูบต่ำลงไปยังเอวบางและสะโพกกลมกลึงก่อนที่จะเลยไปยังหน้าท้องแบนราบและเนินเนื้อแห่งความเป็นหญิง แม้จะนอกร่มผ้าแต่ร่างบางก็สะท้านวูบเผลอครางแผ่วในลำคอ

เสียงนั้นทำให้ชายหนุ่มยิ่งได้ใจ มือข้างนั้นยิ่งรุกหนัก คาโลเลิกกระโปรงบานนุ่มพลิ้วขึ้นมาถึงโคนขา พลางค่อยๆลูบไล้เข้าไปใต้กระโปรง

นายหยุดเดี๋ยวนี้นะ เสียงแหลมสูงดังขึ้นพร้อมกับอาการดิ้น แต่ก็ต้องชะงักแล้วบิดร่างอย่างเสียวซ่านเมื่อนิ้วเรียวล้วงลึกเข้าไปในจุดเร้นลับแล้วสัมผัสลงบนส่วนอ่อนไหวแห่งอารมณ์ ปลายนิ้วอุ่นนวดเน้นเบาๆจนหญิงสาวต้องกัดริมฝีปากเพื่อสะกดกลั้นเสียงครางไม่ให้หลุดออกมา ขาของหล่อนไร้เรี่ยวแรงจนต้องทิ้งร่างไปกับอ้อมแขนแข็งแกร่งที่โอบอุ้มไว้จากด้านหลัง

รู้รึยังว่าฉันมีสิทธิ์ทำอะไรกับนาย เสียงทุ้มจากร่างสูงที่เริ่มหายใจแรง

เฟรินฟังเสียงนั้นแทบไม่รู้เรื่อง เมื่อนิ้วของคนพูดเสียดสีกับร่องเนื้อบอบบางแล้วก็แทรกเข้าไปชอนไชในร่างกายหล่อนราวกับควานหาอะไรบางอย่าง เมื่อร่องนั้นเริ่มชุ่มชื้นนิ้วที่สองก็ตามเข้าไป ดวงตาสีน้ำตาลปิดแน่น คิ้วเรียวขมวดมุ่นด้วยอารมณ์พุ่งพล่าน ใบหน้าของหญิงสาวร้อนผ่าว โลหิตสูบฉีดจนผิวกายแดงซ่าน ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงความเป็นชายที่แนบชิดอยู่ด้านหลัง

แล้วนายจะเสียใจ คำที่หญิงสาวกัดฟันพูดออกมาเรียกรอยยิ้มเหยียดจากใบหน้าคมคาย

นายเป็นของฉัน รู้ไว้ซะ คาโลว่าพลางยกมือที่ชุ่มไปด้วยหยาดน้ำขึ้นลิ้มลองรสชาติของหญิงสาวแรกรุ่น

ริบบิ้นด้านหลังถูกกระตุกรวดเดียวหลุด ชุดบางเบาที่ยึดไว้ด้วยริบบิ้นไหมเพียงเส้นเดียวจึงหลุดออกจากร่างลงไปกองอยู่ที่เอว แขนแข็งแกร่งช้อนร่างบางที่อ่อนยวบยาบขึ้นจากพื้นแล้วก็โยนโครมลงบนเตียงนุ่ม เรียกเสียงหวีดร้องเบาๆจากคนถูกโยน ชายหนุ่มค่อยๆปลดกระดุมเสื้ออย่างใจเย็น ดวงตาสีฟ้าเป็นประกายอย่างมาดมั่นจับจ้องอยู่ที่ร่างอ้อนแอ้นที่ค่อยๆขยับลุกขึ้นมานั่งราวกับจะกลืนกิน

เสื้อผ้าถูกโยนทิ้งลงบนพื้น ดวงตาสีน้ำตาลจับจ้องแผ่นอกกว้างขาวจัดที่ปรากฏแก่สายตา

หมอนี่ไม่ได้บอบบางอย่างที่หล่อนเคยคิด ร่างสูงกำยำแข็งแกร่งสมเป็นชาย ภาพคนตรงหน้าที่รูปงามราวกับเทพบุตรทำให้หัวใจของเฟรินเต้นแรง

ปลายเตียงยวบลง เมื่อเข่าของเจ้าชายแห่งคาโนวาลทิ้งน้ำหนักลง แต่ยังไม่ทันจะถึงตัวหญิงสาวตรงหน้า ฝ่าเท้าเล็กก็ถีบโครมเข้าใส่ใบหน้าเทพบุตรเต็มแรง มือเขาคว้าข้อเท้าข้างนั้นไว้ได้อย่างง่ายดายแล้วออกแรงลากร่างนั้นเข้ามาใกล้จนหล่อนเสียหลักล้มแผ่ลงบนเตียง ชายกระโปรงเลิกสูงขึ้นไปถึงโคนขาขาวผ่อง ใบหน้าหวานงอง้ำอย่างไม่สบอารมณ์

อย่าดื้อ เฟริน ดวงตาสีฟ้าวาววับอย่างข่มขู่

ขาข้างนั้นถูกยกขึ้นจรดกับริมฝีปากอุ่น ที่ค่อยๆโลมเลียสูงขึ้นเรื่อยๆจนถึงขาอ่อน เขาจัดการดึงชุดสวยที่เกะกะออกไปให้พ้นทาง

ดวงตาคู่สวยสำรวจร่างตรงหน้าอย่างเต็มๆตา ผิวนวลขึ้นสีเรื่อแดงเป็นรอยจ้ำจากฝีมือของเขา ทรวงอกกลมกลึงราวกับปั้น เอวบอบบาง สะโพกผายได้รูป ขายาวเรียวแบบสาวน้อยแรกรุ่น ดวงหน้าหวานแดงก่ำเมื่อรู้สึกว่าถูกจ้อง หล่อนเบือนหน้าหลบสายตาที่ราวกับจะกลืนกินนั้น

อย่าจ้องให้มากนัก ไอ้ทะลึ่ง

นายจะจ้องฉันบ้างก็ได้ ฉันไม่ถือ

เฟรินหันกลับมามองอย่างโกรธๆ แต่ยังไม่ทันได้ด่าริมฝีปากอุ่นก็ประกบลงมาอีกรอบ เรียกไฟแห่งอารมณ์ให้โหมปะทุขึ้นมาใหม่ แขนเรียวตวัดขึ้นโอบรอบคอคนร่างสูง มือเล็กลูบไล้ไปที่เรือนผมสีเงินที่ละเอียดนุ่มมือและแผ่นหลังกว้าง มือใหญ่ไล่เวียนวนอยู่บนทรวงอกขาวที่ชูชันด้วยอารมณ์แล้วค่อยๆลูบไล้ต่ำลงจนสัมผัสกับร่อ�